Przed drugą turą wyborów prezydenckich zapytaliśmy Uniwersytet Gdański o recenzje pracy doktorskiej Karola Nawrockiego. Wcześniej z takim wnioskiem wystąpił dr Piotr Cybula i recenzje zostały mu udostępnione w trybie ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach. Chcieliśmy sprawdzić, czy uda nam się pozyskać te dokumenty, korzystając z mniej formalnej ścieżki, jaką przewiduje prawo do informacji.

Chyba się nie uda

Z odpowiedzi Wydziału Historycznego Uniwersytetu Gdańskiego jasno wynikało, że w grę wchodzą jedynie przepisy o zasobach archiwalnych, a co za tym idzie – musimy wykazać cele uzasadniające dostęp do żądanych materiałów archiwalnych.

Nie daliśmy za wygraną i ten sam wniosek o informację skierowaliśmy do rektora UG. Odpowiedź była identyczna. W tej sytuacji złożyliśmy do WSA skargę na bezczynność, w której argumentowaliśmy, że recenzja pracy doktorskiej stanowi informację publiczną, ponieważ dotyczy działalności publicznej uczelni oraz procedury nadania stopnia naukowego, a jej udostępnienie podlega reżimowi ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W naszej ocenie rektor Uniwersytetu Gdańskiego bezpodstawnie odmówił zastosowania przepisów ustawy o dostępie do informacji, powołując się ogólnikowo na przepisy o narodowym zasobie archiwalnym, mimo że nie wykazał, aby miały one w tej sprawie pierwszeństwo lub wyłączały dostęp do informacji.

Przekaż 1,5% podatku Watchdogowi!

Wystarczy, że wpiszesz nasz numer KRS 0000181348 w rozliczeniu podatkowym za rok 2025.

Może jednak się uda?

Sąd przychylił się do naszej skargi (III SAB/Gd 446/25), potwierdzając, że recenzja doktoratu stanowi informację publiczną. Sąd mocno oparł się na przepisach dotyczących obowiązkowej publikacji recenzji (historycznie – ustawa „o stopniach”, a obecnie p.s.w.n., art. 188 – obowiązek udostępniania w BIP recenzji i rozpraw oraz system POL-on). Skoro ustawodawca tak wyraźnie nakazuje jawność, trudno przyjąć, że sama kwalifikacja archiwalna „wyłącza” stosowanie u.d.i.p.

Ustawa archiwalna jako lex specialis może wyłączyć u.d.i.p. jedynie w takim zakresie, w jakim rzeczywiście ustanawia odmienny tryb – i to przede wszystkim w odniesieniu do archiwów państwowych lub wyodrębnionych. Natomiast archiwum zakładowe uczelni (nawet obejmujące zasób historyczny) nie może stać się „furtką” do uzależniania dostępu do informacji publicznej od uznaniowej zgody i obowiązku podawania celu.

Udało się!

Po wyroku WSA Rektor Uniwersytetu Gdańskiego zdecydował o udostępnieniu nam obu recenzji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. I tylko szkoda, że musieliśmy angażować w tę sprawę sąd i czekać na dokumenty ponad pół roku, mimo że ustawa przewiduje termin 14 dni kalendarzowych.

• Recenzja prof. dr hab. Antoniego Dudka
• Recenzja prof. dr hab. Wojciecha Polaka.